• facebook
  • instagram
  • twitter

Sportcoach Patrick Bouwer: ‘Persoonlijke aanpak is voor mij het belangrijkst’

Via een smal gangetje kom je in het sportzaaltje terecht. Een klein zitgedeelte, met koffiezetapparaat en waterkoker, wordt afgescheiden van het sportgedeelte door een dun wandje. Op dat wandje staan teksten in alle kleuren van de regenboog, erop gekalkt door de bezoekers van deze plek. Dit is het domein van Patrick Bouwer, hier wil hij iedereen aan het sporten krijgen. Een openhartig gesprek over doelen, groei en persoonlijke begeleiding in, zoals Patrick het zelf liefkozend noemt, zijn ‘huiskamer’.

Drang om te helpen
‘Ik wil mensen helpen die een doel hebben, en mensen die nooit hebben durven sporten.’ Eigenlijk wil de 45-jarige Patrick iedereen helpen. Waar komt die drang om te helpen vandaan? ‘Vanaf je geboorte tot aan je twintigste ben je zelf aan het leren. Tussen je twintigste en je veertigste ga je die geleerde kennis uitvoeren. En vanaf je veertigste totdat je zestig bent, moet je jouw kennis gaan doorgeven. Daar ben ik heel erg van overtuigd.’ Met zijn eigen bedrijf, Dato Training, is Patrick volop bezig met het doorgeven van die kennis. ‘Ik geef hier intensieve trainingen die maar een half uurtje duren. Zo’n training heet ook wel een HIIT. Die afkorting staat voor High Intensive Interval Training, het is een trainingsvorm die oorspronkelijk uit Amerika komt,’ legt Patrick uit. In het begin, nu zo’n drie jaar geleden, deed hij alles in z’n eentje, maar inmiddels bestaat zijn team uit vijf mensen.

Van beveiliger naar sportcoach
Patrick is niet altijd sportcoach geweest: van huis uit is hij beveiliger. ‘Ik had een beveiligingsbedrijf en leidde mijn eigen beveiligers op. Als beveiliger moet je vaak plotseling in actie komen, daarom ben ik begonnen met het geven van intervaltrainingen,’ vertelt Patrick. ‘Toen kreeg ik van die beveiligers steeds vaker de reactie “hey, dit is eigenlijk ook wel wat voor mijn vriendin, broer, vrouw” en zo is het voor mij eigenlijk allemaal begonnen.’ Waar hij begon met slechts een handjevol geïnteresseerden, zijn er nu honderden actieve sporters. Toch blijft Patrick met beide benen op de grond staan. ‘Over een uur sta ik weer op het schoolplein om m’n kinderen op te halen, dat is heel belangrijk voor me.’

Sporten voor iedereen
‘Ik hoef hier geen Porsche van te kunnen rijden’. Het klinkt als een grap, maar Patrick is serieus: ‘Ik wil dat de drempel om te sporten zo laag mogelijk is. Iedereen mag naar mijn lessen komen, of je nu veertig kilo overgewicht hebt of een marathonloper bent. De een moet je aanmoedigen, de ander juist afremmen. Die diversiteit vind ik leuk.’ Je zou je af kunnen vragen of het iemand niet afschrikt of onzeker maakt als je met overgewicht staat te zweten naast een topsporter. Volgens Patrick niet: ‘Je hebt helemaal geen tijd om op elkaar te letten.’ Hij stelt daarnaast dat iedereen die over de drempel van zijn ‘huiskamer’ stapt, ‘klant voor het leven’ is. Maar zijn er dan nooit klachten? ‘Natuurlijk wel, dat hoort erbij. Humor vind ik bijvoorbeeld heel belangrijk en ja, soms maak ik grappen die misschien niet kunnen.’

McDonalds op een rotdag
Ook door middel van één-op-één-begeleiding, vaak een combinatie van trainingen en een voedingsschema, helpt Patrick mensen bij het bereiken van hun doelen. ‘Dan ben ik echt niet altijd een leuke coach hoor,’ grijnst Patrick. ‘Mensen komen niet voor niks naar mij, en ik ben wel altijd recht voor z’n raap.’ Telefonisch en via de app biedt hij vaak dagelijks ondersteuning tijdens zo’n persoonlijke cursus. ‘Sommigen appen me wel eens “jeetje Pat, ik heb vandaag zo’n rotdag!”. Dan zeg ik: “Zullen we vanavond bij McDonalds gaan eten?” Iedereen heeft wel eens een rotdag. Maar de dag daarna moet je het wel weer oppakken.’

Toekomstplannen
De energiebron van Patrick is nog lang niet uitgeput. ‘Ik heb nog drie mappen vol met ideeën liggen, soms moet ik mezelf echt even afremmen. Ik wil nog zo veel. En er zijn nog veel te veel mensen die nog niet sporten.’ Maar is hij niet bang dat alles te groot wordt? ‘De persoonlijke benadering blijft het belangrijkste. Ook al werken we straks misschien met een team van tien mensen, dan werken we alle tien op dezelfde manier. Het huiskamergevoel mag niet verdwijnen.’ Patrick heeft naar eigen zeggen nog 15 jaar om iedereen aan het sporten te krijgen. ‘Dan ben ik zestig. Daarna moet je genieten van de tijd die je nog hebt.’

Geef een reactie